اخبار

مهم‌ترین خصیصه سیستم‌های جدید، بازنشستگی انعطاف‌پذیری است.

سن مستمری‌بگیری به‌جای سن بازنشستگی

سن مستمری‌بگیری به‌جای سن بازنشستگی
سن بازنشستگی در بسیاری از کشورها بیانگر وضعیت اجتماعی آن کشور، همچنین وضعیت اشتغال است. برخلاف تصور غالب، در کشورهای ثروتمند اروپایی شاغلان باید برای رسیدن به بازنشستگی مدت بیشتری منتظر بمانند. البته بالابودن سن امید به زندگی و رتبه بالای استانداردهای سلامت در این کشورها، باعث شده بسیاری از مردان و زنان تا سنین بالاتر نیز در بازار کار فعال باشند.

در اینجا دو اصطلاح وجود دارد؛ یک «سن بازنشستگی» که به‌صورت سنی قانونی تعریف می‌شود که کارگر به اجبار باید بازار کار را ترک کند. دوم «سن مستمری‌بگیری» سنی قانونی است که یک کارگر حائز دریافت مستمری سن پیری می‌شود. عموما سن مستمری‌بگیری را مترادف با سن بازنشستگی در نظر گرفته‌اند که برای مردان حدود 65 سالگی است. در حال حاضر در بسیاری از کشورها، تمایز بیشتری بین دو اصطلاح فوق قائل می‌شوند. سن مستمری‌بگیری (سنی که در آن فرد، حائز شرایط دریافت مستمری می‌شود) رو به افزایش است که اغلب جدای از بازنشستگی به‌معنای کناره‌گیری از فعالیت اقتصادی قلمداد می‌شود. به‌منظور کمک برای به جریان انداختن این تغییرات، فشارهای مالی روی سیستم‌های مستمری وجود دارد (محدودیت‌های کوتاه‌مدت مالی و الگوی جمعیتی بلندمدت) که به بررسی بیشتری در زمینه میزان تامین مالی مزایای سالخوردگی منجر خواهد شد. بالارفتن سنی که در آن، فرد حائز دریافت مزایا می‌شود (سن مستمری‌بگیری)، اثر مثبت معناداری روی ثبات مالی سیستم‌ها و جنبش‌های پیشنهادی دارد که در حال حاضر در بسیاری از کشورها در کانون مباحث مربوط به اصلاحات مستمری در جریان است. انجمن بین‌المللی تامین‌اجتماعی (ISSA)  در تحقیقی تعدادی از کشورها را معرفی می‌کند که سن بازنشستگی را در سال‌های اخیر افزایش داده‌اند. هر چند تصمیم به افزایش سن بازنشستگی از نظر سیاسی، حساسیت‌برانگیز و اغلب نامحبوب است. بازنشستگی دیرهنگام اغلب شامل مولفه‌هایی همچون سن بازنشستگی انعطاف‌پذیر و بازنشستگی پاره‌وقت می‌شود. برای موفقیت در این زمینه، شاخص‌های مطرح شده نیاز به مداخلات سیاسی حمایت‌کننده دارند، مثل هماهنگی بیشتر با اهداف سیاسی اشتغال، قوانین وضع شده در لایه دوم مستمری‌ها و طراحی برنامه‌های مربوط به سلامت و از کارافتادگی که کارگران پیرتر را سالم حفظ کند .همچنین پیشرفت‌هایی در سطوح دانش مالی و کیفیت ارائه اطلاعات مستمری فردی به کارگران پیرتر، به آن‌ها کمک می‌کند که انتخاب درستی در مورد تعیین زمان بازنشستگی و مزایایی داشته باشند که انتظار دریافت آن را دارند.

تجربه ایران

در حال حاضر مردان با سه نوع طبقه‌بندی سنی و سابقه، بازنشسته می‌شوند، به‌طوری‌که در نوع اول با داشتن 35 سال سابقه، بدون شرط سنی، دوم 50سال سن و 30 سال سابقه با حقوق کامل و نوع سوم داشتن 60 سال سن و 20سال سابقه که بر اساس میزان سابقه، حقوق دریافت می‌کنند. بازنشستگی زنان نیز با همان سه شرط عنوان شده و در هر کدام 5 سال کمتر، البته در مورد زنان یک استثنا نیز وجود دارد و آن این است که زنان با 42 سال سن و 20 سال سابقه در بیمه‌های اجباری بازنشسته می‌شوند.

شرایط متغیر

برخی کشورها از یک سن بازنشستگی استاندارد گذر کرده و طیفی از سنین بازنشستگی را در نظر می‌گیرند. در انگلستان، شرایط سن بازنشستگی خاص است و پایان خودکاری برای قراردادهای کاری سن مشخصی ندارد. توقف کارکردن قبل از دریافت یک مستمری، دیگر به‌عنوان یک پیش‌شرط مطرح نیست. در نروژ، سن مستمری 67 سال است، اما افراد می‌توانند کارکردن را ادامه دهند. برخی کشورها مستقیما قوانین مربوط به سن بازنشستگی را با طول عمر ارتباط داده‌اند. این موارد اغلب به قوانینی نیاز دارند که پایان خودکار قراردادهای کاری در یک سن خاص را می‌شکنند و اغلب نیازمند هماهنگی با قوانین وضع شده در لایه دوم مستمری‌هاست.

سن بازنشستگی انعطاف‌پذیر

در سوئد، سن بازنشستگی متعارفی وجود ندارد. افراد این حق را دارند بین سنین 61 تا70 سال بازنشسته شوند. آن‌ها اطلاعات مشخصی در این زمینه دریافت می‌کنند؛ توضیحی که میزان درآمد مستمری را در طیفی از سنین 61، 65 و 70 نشان می‌دهد. این مثال، اهمیت ارائه اطلاعات ساده و شفاف را بیان می‌کند. اطلاعاتی که از فرایند تصمیم‌گیری در این زمینه حمایت می‌کند. گرچه تعداد زیادی از پیشخدمت‌ها هنوز در 65 سالگی بازنشسته می‌شوند، عادتی که ناشی از بازنشستگی معمولی در بیشتر قوانین موجود در حوزه مستمری تکمیلی است.

سیستم‌های مکمل یکدیگر

«بازنشستگی کاری» نوعی از بازنشستگی است که هر کسی آن را با شغل اداری یا آزاد برای خود کسب می‌کند. اشخاص حقوق‌بگیر و افرادی که دارای شغل آزاد هستند تحت‌پوشش سیستم بازنشستگی کاری هستند. کارفرما موظف است برای تمام کارمندان و کارگران خود بیمه بازنشستگی تهیه کرده و مبالغ این بیمه را بپردازد. اشخاص دارای شغل آزاد، خود این مبالغ بیمه را پرداخت می‌کنند. «بازنشستگی ملی» نیز نوعی بازنشستگی است که حداقل سطح معیشت را برای روزهای بازنشستگی تضمین می‌کند. هر دو این بازنشستگی‌ها در برگیرنده بازنشستگی سالمندی و بازنشستگی از کارافتادگی است. بازنشستگی سالمندی می‌تواند از سنین مختلفی شروع شود، بین سنین 68-63 سالگی. بازنشستگی ملی از 65سالگی شروع می‌شود. چنانچه حقوق بازنشستگی کم باشد، می‌توان از بازنشستگی تضمینی نیز استفاده کرد. این نوع بازنشستگی، حقوق بازنشستگی فردی را که ساکن فنلاند است به حدود 700 یورو در ماه می‌رساند. در شرایطی می‌توان از این نوع بازنشستگی استفاده کرد که فرد، شهروند فنلاند باشد و پس از 16سالگی، سه‌سال در این کشور زندگی کرده باشد.

بازنشستگی در 67 سالگی

در آلمان نیز مجلس این کشور تصویب کرده که سن بازنشستگی به 67 سال افزایش یابد. اکثریت اتحاد دموکرات مسیحی و سوسیال دموکرات‌ها به لایحه‌ای که فرانتس مونتفرینگ، وزیر امور اجتماعی آلمان ارائه کرده بود، رای مثبت دادند. در همین حال، برخی فراکسیون‌های دولتی نیز به این لایحه رای مخالف دادند. مخالفان خواستار ساماندهی دوباره این طرح شده‌اند. این قانون، افزایش سن قانونی بازنشستگی را بین سال‌های 2012 و 2029 با گام‌های کوچکی از 65 سال به 67 سال می‌رساند. متولدین سال 1947 مشمول این قانون خواهند شد. زمانی که نوبت به متولدین 1964 برسد، این ساماندهی دوباره تکمیل خواهد شد.

۲۳ اردیبهشت ۱۳۹۷ ۰۹:۴۹
آتیه نو/ حامد رسولی |

نظرات بینندگان

نام را وارد کنید
تعداد کاراکتر باقیمانده: 500
نظر خود را وارد کنید