اخبار

همگرایی ملی و حاکمیتی؛ الزام بازآفرینی و توان افزایی نظام رفاه اجتماعی

همگرایی ملی و حاکمیتی؛ الزام بازآفرینی و توان افزایی نظام رفاه اجتماعی
عمق و گستره نظام رفاه اجتماعی کشور باعث شده است تا در همه کشورها این نظام بیشترین ارتباط را با عموم شهروندان داشته باشد.

مباحث حساس و کلان مرتبط با نظام رفاه اجتماعی از جمله مقوله اقتصاد درمان، صندوق های بازنشستگی و دیگر موارد مرتبط باعث شده است تا وزارت تعاون و کار و رفاه اجتماعی بعنوان متولی اصلی نظام تأمین اجتماعی کشور به نوعی راهبر تامین و ارتقاء شاخص­های اجتماعی کشور  جهت استقرار  امنیت نرم ، عدالت اجتماعی، رفاه و ثبات اجتماعی باشد. اگر چه عمده وظایف در این حوزه برعهده این وزارت گذارده شده، لیکن اختیارات و حوزه های موثر مرتبط با نظام رفاه اجتماعی در سایر دستگاه‌ها و ارکان حاکمیتی کشور نیز گسترانده شده است. با توجه به پراکندگی ارکان تصمیم گیری مزبور باید در نظر داشت که همبستگی ارکان رفاه اجتماعی و از طرف دیگر تاثیرگذاری تاخیری و بلندمدت اقدامات موجب می شود تا هرگونه تغییر ناهماهنگ در مولفه های اجرایی این نظام منجر به بهم ریختگی توازن و تناسب اجزاء خواهد گردید. تجربه سال های نه چندان دور مدیریت اجرایی نشان داده است که تصمیمات متعارض، ناهمسو و غیرراهبردی موجب شد تا شاخص های عملیاتی این نظام به تدریج روندی خطرناک یافته که نتیجه آن را در نتایجی مانند اتکای روزافزون صندوق های بازنشستگی به بودجه عمومی شاهد باشیم.

به شهادت گزارش ها و پژوهش های منتشره و نظرات مطرح شده در رسانه ها، وجود شبه بحران اقتصادی در نظام رفاه اجتماعی و ضرورت اصلاحات عاجل این نظام، مورد اجماع ارکان مختلف حاکمیتی کشور قرار گرفته و تا حدی تداوم تصمیمات متعارض مسدود شده است. لیکن با توجه به وجود انحراف جدی در این زمینه به ویژه در بخش تعهدات فراتر از تحمل، به نظر می رسد اکنون زمان اجماع و همراهی همه ارکان حاکمیتی اعم از قضایی، تقنینی و اجرایی است تا کل شریانهای اجرایی کشور جزیی از برنامه بهبود مستمر نظام رفاه اجتماعی باشند.

 نکته دیگر در خصوص اصلاحات نظام رفاه اجتماعی، تاثیر بلاواسطه تغییرات بر عموم شهروندان بوده و احتمالاَ بیشترین حوزه تاثیرگذاری در دستگاه های اجرایی به همین بخش مربوط باشد. از همین رو هرگونه اقدام در بهبود و تحول در نظام رفاه اجتماعی اعم از اصلاحات پارامتریک، ساختاری، اجرایی و سیستماتیک بدون وفاق ملی و بهره مندی از سرمایه اجتماعی می تواند تاثیرات و نتایج غیر قابل پیش بینی را به بار بیاورد. قطعاَ اگر افکار عمومی در خصوص ضرورت و حیاتی بودن اصلاحات در این بخش قانع شوند، خود مهمترین پیشرانه بهبود و تحول نظام رفاه اجتماعی خواهند شد.  لذا با توجه به تجربیات کامیاب و ناکام سایر کشورها در اصلاح نظام رفاه اجتماعی باید به این باور و درک مشترک رسید که می بایست همگرایی و وفاق ملی حول اقدامات اصلاحی شکل گرفته و مراجع فکری جامعه، رسانه ها و عموم شهروندان در رویکردی تعامل گرا نسبت به تقویت همدلی، همراهی و هم اندیشی در توان افزایی نظام رفاه اجتماعی همراستا و همگرا شوند. چرا که تاثیرات بین نسلی، ریشه ای و حیاتی عملکرد نظام رفاه اجتماعی مهمترین ضرورت این همگرایی و وفاق است.

۱۶ اردیبهشت ۱۳۹۷ ۱۴:۰۷
ایمان اسلامیان- تحلیلگر مدیریت عمومی و توسعه |

نظرات بینندگان

نام را وارد کنید
تعداد کاراکتر باقیمانده: 500
نظر خود را وارد کنید